เอ้...บอกว่าอย่าฉาว บอกว่าอย่าฉาว บอกว่าอย่าฉาว ฮู้... (ฉาว ๆ ๆ ๆ)
เ ยด แ ม่ ต่อเดี๋ยวมันรู้ (รู้เว่ยรู้ๆ )หรอก มันไปตั้งหลัก
อภัยให้มันดีก่อน 2p มึง ใจเย็น อ่า.. ป๋าบังขอร้อง
เอาซะไอ้น้องบ่าวเรื่องมันยาวแน่นอน
สงสัยอยากกิโดน..อยากกิ๊โดน..ลูกปืน
ระวังryrhmที่กูบด รับรองได้ล้มทั้งยืน
แค่คิดมันก้อหร๋อย มันก้อหร๊อย แล้วหลาว หง่าว ๆ ๆ ๆ

ก้อคงต้องวิ่งเดะ ก้อพี่กุชิ่งหนิ ก้อกลัวในมือ มึง มีปืนละจะยืนให้นิ่งดิ
แต่จะวิ่งให้เร็วแต่เจ็บแผล ก้อนึกในใจว่าเสร็จแน่
ขืนโดน ..ทีเดียวถึงกับเข็ด-เลย เยด-เยด-เยด-เยด-เยด-แม๋ แม๋ แม๋ แม๋

ที่ไม่กล้า ไม่ใช่เพราะชัวร์ ไม่ใช่กูกลัว มึง หรอก
แต่ไม่อยากจะกลับไปตามพวก เพราะว่ากุกลัว มึง หอบ...เฮือก...เฮือก...
อ่ะพี่กูใส่ซะ ดั้งหัก น่ะ บัง-ซี๊ด- เค้าไม่ได้กลัว แต่พี่เค้ากลับไปตั้งหลัก

Munegkab

หลายๆๆๆ

ก้อเรื่องคราวก่อนมันยังไม่จบก้อกลับมาพบ กันหลาว(พบกันหลาวเว้ย)

หา ไม่เกี่ยวหรือ

ทางอ๊อกทางเดียว คือพวก มึง ต้องตาย เมตตา ปราณี พวกกูไม่มี อยุ่แล้ว (ฮ้า ฮ่า)